Januari dit jaar ben ik benaderd met de vraag of ik ook aan verkoopbegeleiding deed. Ik had wel eens nagedacht om iets te gaan doen met aan- en verkoopbegeleiding, echter dit verder nog niet helemaal uitgewerkt. Het ging hier om de verkoop van een 5-jarige zadelmakke ruin.

Net zoals met de lessen eerst een kennismakingsgesprek gepland om eens te kijken wat de verwachtingen zijn, mijn visie te delen en natuurlijk het paard te bekijken. Ik maakte kennis met een ontzettend lieve vrouw, die enorm van haar dieren hield, maar door persoonlijke omstandigheden de keus moest maken om haar 5-jarige te verkopen. Hoofd en hart kunnen dan ineens mijlen ver bij elkaar vandaan liggen. Zoals zijzelf was ook haar paard echt een schat. Al zo ontzettend braaf voor een 5-jarige, die eigenlijk nog vrij weinig kende.

Er was behoefte aan een stukje professionele begeleiding en iemand die, als het emotioneel even lastig werd, het paard even over kon nemen. Ik wilde dit duo graag helpen en het klikte van beide kanten zo goed, dat ik ook het gevoel had dat dat goed kwam. Hier is dan ook een mooie samenwerking uit ontstaan.

Gisterochtend was het zover en ben ik die kant voor de laatste keer opgereden. Het paard is verkocht en werd opgehaald door de nieuwe eigenaresse. Het paard was de trailer nog niet helemaal gewend, dus het was belangrijk dat het trailerladen met rust en kalmte zou gebeuren. Al is dit bij elk paard belangrijk natuurlijk.

Na enige twijfel in het begin liep de ruin uiteindelijk rustig achter ons aan de trailer in. Nog een laatste blik door het voordeurtje en daar ging hij, richting zijn nieuwe huis.

Ik wens de nieuwe eigenaresse ontzettend veel plezier met dit vreselijk leuke paard, zoals ik hem heb leren kennen in deze korte periode. De oude eigenaresse heel veel sterkte met het loslaten. Je hebt een leuk nieuw huis en dito mensen voor hem gevonden, dus dat moet helemaal goedkomen.
Bedankt gister nog voor je lieve woorden, ik heb het heel graag gedaan. Heel moedig hoe je tijdens dit proces je eigen grenzen durfde aan te geven en aan toe durfde te geven.

Al eens eerder heb ik omschreven hoe blij ik word als mens en paard weer samen gelukkig zijn, maar als ik op deze manier een steentje bij kan dragen aan het geluk van paard en eigenaar, ondanks dat het een pad is waarbij ze allebei een andere richting op gaan, dan geeft dat ook veel voldoening. Wat een bijzonder werk mag ik doen…

Bij deze ben ik dus ook officieel te benaderen voor aan- en verkoopbegeleiding. Ben je benieuwd wat ik voor jou kan betekenen en wat de mogelijkheden zijn? Je mag me altijd vrijblijvend berichten.